تبلیغات
معراج - مطالب احتكار


حکمت در آفرینش خوراکیها این است که غذای مردم باشد و مردم برای گذران زندگی و برای کارهای روزانه خود از خوراکیها تغذیه کنند و نیرویی بگیرند تا خدمت کنند به هم نوع خود و برای خداوند بزرگ بندگی را به جا بیاورند و قوتی باشد برای شکرگزار نعمتهایش.
 پس سزاوار این است که هر که از آنها بی نیاز است به دست اهل احتیاج برساند. تا مردم را در معیشت روزانه را به زحمت نیاندازند و نه تنها احتکار نکنند بلکه برای مردم کمکی داشته باشند و انفاق کنند.
کسانی که به امر احتکار دست می زنند به جنگ با خدا می روند چون روزی که برای مردم و مخلوقاتش مقرر کرده عدّه ای با بی رحمی تمام کالاهای اساسی و مایحتاج زندگی مردم را احتکار می کنند تا به خیال خود به سود کلانی برسند غافل از اینکه در اصل این کار آنان جنگ با خدای بزرگ است که سرانجامش برای محتکرین جز آتش جهنم چیزی دیگری برای انها حاصل نمی شود یعنی با انبار کردن مایحتاج مردم در حقیقت هیزم آتش جهنم را برای خود مهیا و آماده می کنند.
در قرآن کریم از این عمل به شدت نهی شده است و احادیثی بسیاری در مورد عواقب و نهی از احتکار بیان شده است.
حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه) می فرمایند: وارد کننده در انتظار روزیست و محتکر در انتظار لعنت.1.نهج الفصاحه، حدیث1200
و نیز می فرمایند: آنکه به بازار ما چیزی وارد می کند مانند آنکس است که در راه خدا جهاد می کند و آنکه در بازار ما احتکار می کند مانند کسی است که در کتاب خدا کافر به شمار رفته است.2.نهج الفصاحه، حدیث1317




طبقه بندی: احتكار، 
برچسب ها: حکمت در آفرینش خوراکیها، جنگ با خدا، کالاهای اساسی، احتکار می کنند، محتکرین، آتش جهنم، عواقب و نهی از احتکار،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 26 تیر 1391 توسط : ابراهیم آخوندی
روزی برده خود به نام مصادف را فرا خواند و هزار دینار به وى داد تا با آن تجارت كند و به او فرمود: آماده عزیمت به مصر شو كه نان‏ خورهاى من زیاد شده‏ اند؛
وی كالاهایى براى خود خرید و همراه بازرگانان عازم مصر شد، در راه به كاروان بازرگانانى كه از مصر بیرون آمده بودند، برخوردند و از ایشان درباره وضع كالاهایى كه با خود دارند در مدینه پرسید، گفتند: كالاهاى عمومى است و مورد نیاز همه مردم، به اطلاعشان رساندند كه در مصر چیزى از این كالاها یافت نمى‏ شود.
بنابراین بازرگانان مدینه هم قسم شدند تا به كمتر از 100 درصد سود (یعنى هر دینار به یك دینار) نفروشند. و تجارت خود را نیز با همین سود فروختند و به مدینه بازگشتند.
مصادف نزد امام صادق (علیه السلام) رفت و دو كیسه را كه هر
كدام حاوى هزار دینار بود، نزد حضرت نهاد و عرضه داشت: فدایت گردم، یكی اصل سرمایه و دیگری سود آن است.
امام به او فرمود: این سود زیاد است، چگونه كالاهایى را كه خریده بودى فروختى كه چنین سودى بدست آوردى؟
او نیز جریان نیاز آن دیار به این كالاها و چگونگى هم پیمانى با بازرگانان دیگر در این خصوص كه جز با سود 100 درصد نفروشند، براى حضرت گفت.
حضرت فرمود: پناه بر خدا، شما هم پیمان مى‏ شوید كه كالاهایى را به كمتر از سود 100 درصد به مسلمانان نفروشید. آن گاه سرمایه را گرفت و فرمود: این مال ماست و سود را به وى پس داد و فرمود: اى مصادف، شمشیر برگرفتن و نبرد كردن آسان تر از طلب روزى حلال است.«1»

در روایتی از امام صادق (علیه السلام) نقل شده كه فرمودند: احتكار كردن در زمان فراخى، چهل روز و در زمان سختى و رنج، سه روز (جایز) است؛ در فراخ‏ سالى اگر مدت احتكار از چهل روز تجاوز كرد، صاحبش ملعون است و در تنگ سالى نیز اگر از سه روز بیشتر شد، ملعون است.«2»
در زندگانی رئیس مذهب شیعه آمده كه ایشان در مواقعى كه مردم نیازمند بودند و به سختى زندگى مى‏ گذراندند، به خدمتكار خود مى‏ فرمود: برایمان جو بخر و با غذایمان مخلوط كن كه من خوش ندارم درحالى‏ كه مردم غذاى نامرغوب مى‏ خورند، ما غذاى خوب بخوریم.«3»

******

منابع:
1.
زندگانى دوازده امام «علیهم السلام»ج‏ 2 ص 301.
2. عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: الْحُكْرَةُ فِی الْخِصْبِ أَرْبَعُونَ یَوْماً وَ فِی الشِّدَّةِ وَ الْبَلَاءِ ثَلَاثَةُ أَیَّامٍ فَمَا زَادَ عَلَى الْأَرْبَعِینَ یَوْماً فِی الْخِصْبِ فَصَاحِبُهُ مَلْعُونٌ وَ مَا زَادَ عَلَى ثَلَاثَةِ أَیَّامٍ فِی الْعُسْرَةِ فَصَاحِبُهُ مَلْعُونٌ. كافی ج5 ص165.
3.
قَالَ: یَا مُعَتِّبُ اجْعَلْ قُوتَ عِیَالِی نِصْفاً شَعِیراً وَ نِصْفاً حِنْطَةً فَإِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ أَنِّی وَاجِدٌ أَنْ أُطْعِمَهُمُ
الْحِنْطَةَ عَلَی وَجْهِهَا وَ لَكِنِّی أُحِبُّ أَنْ یَرَانِیَ اللَّهُ قَدْ أَحْسَنْتُ تَقْدِیرَ الْمَعِیشَةِ" كافی، ج 5،ص 166.





طبقه بندی: احتكار، 
برچسب ها: احتكار، امام صادق، مصادف، ملعون، روزی حلال، نبرد كردن، دوازده امام،
مطالب مرتبط: خرید و فروش آتش جهنم، گرفتن حق مظلوم، صورتی با طلای گداخته، سیمای محتكر در فرمایش اهل بیت و قرآن كریم، جایگاه پر از آتش،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ شنبه 24 تیر 1391 توسط : لبیک

همه انسانها علی الخصوص مردم مسلمان وظیفه دارند تا رفاه و آسایش یکدیگر را فراهم سازند و در بازار و تجارت با انصاف بر خورد کنند و باعث ضرر و زیان یکدیگر نشوند و تا جائیکه میتوانند با گران فروشی و احتکار مقابله کنند. محتکر کسی است که ارزاق عمومی و لوازم ضروری مردم را برای رسیدن به پول بیشتر انبار نموده و از عرضه کردن به موقع آنها خودداری نماید. از حضرت امام صادق(ع) پرسیدند که احتکار چیست؟فرمودند: احتکار آن است که طعامی را خریداری کنی و در اختیار خود نگهداری کنی که در شهر نایاب باشد بنابراین اگر در میان مردم جنس (به فراوانی )موجود باشد و خرید و فروش گردد نگه داری تو احتکار محسوب نمی گردد.1

پیامبر اکرم (ص) می فرمایند محتکر ملعون است و احتکار ده چیز است و انها عبارتند از گندم جو کشمش خرما ذرت عسل پنیر گردو زیتون روغن 2. در این حدیث ده چیز موارد احتکار نامیده شده است. البته نگهداری آذوقه را عامل آسایش و آرامش دانسته اند و خود ائمه اطهار و یارانشان مبادرت به این کار میکردند از یادمان نرود که خرید آذوقه یک سال را احتکار نمی دانستند هر چند که در موارد مخصوص مثل قحطی از این کار اجتناب می کردند و مصالح اجتماعی را در نظر می گرفتند. اسلام محتکر را کیفر میدهد و آن را ملعون معرفی میکند و احتکار را یکی از عوامل فساد اجتماعی میداند. پس کسی که احتکار میکند و جامعه را دچار تورم اقتصادی و گرانی میکند و زمینه ناراحتی مردم را فراهم میکند از دید اسلام قسی القلب خائن ملحد ملعون قاتل پست و رزیل و بری از خدا و پیامبر(ص) نامیده شده است و به حکومت وقت نیز این اجازه را داده است که با عاملان این امر برخورد کرده و مورد تنبیه و تادیب قرار دهد.

پیامبر خدا می  فرماید: از آتش جهنم آگاه کردیم و صحرایی از آن را دیدم که از شدت حرارت می جوشد! از مالک جهنم پرسیدم این مکان برای کیست؟ جواب داد برای سه طایفه محتکرین، دائم الخمرها و اشخاصی که دیگران را از حرام به همدیگر جمع میکنند. محتکر با دائم الخمر و قواد در یک درجه آمده است.3 پیامبر اکرم(ص) می فرمایند: محتکر از قبر در حالی بر می خیزد که در پیشانیش نوشته شده ای کافر! جایگاهت پر از آتش باد.4 در حدیث دیگری آمده است که گویا انسان بی گناهی را کشته است. در حدیث دیگری پیامبر می فرماید: هر کس چهل شبانه روز طعامی را نگه داری کند و هدفش گران شدن آن باشد از خدا و پیامبر بری شده است.5

این قضایا و سیره امامان معصوم، به دلهای بیدار روشنایی می بخشد،و طالبان راه حقیقت و روزی حلال را راهنمایی میکند، که در تجارت خود انصاف و سوز داشته باشند، و هر روز قیمت ها را بالا نبرند، و به چندین برابر خرید جنس خود را نفروشند، که این کارها در مکتب امام صادق علیه السلام نامشروع و حرام است! و یکی از مهمترین عوامل مفاسد اجتماعی را تشکیل میدهد.

حال ما در آستانه ماه مبارک رمضان هستیم آیا در جامعه ما این را رعایت میکنند یا اینکه ایمان و همه چیز خود را در مقابل پول ناچیز فدا میکنند؟! انشاالله خلاف این را در این ماه شاهد باشیم.




................................................................................................................................................................

1. وسایل الشیعه ج12 ص315 فروع کافی ج5 ص165

2.مستدرک الوسائل ج2 ص468 سفینةالبحار ج1 ص291

3.وسایل الشیعه ج12 ص314

4.کنزالعمال ج16 ص65

5.سفینةالبحار ج1 ص291





طبقه بندی: احتكار، 
برچسب ها: وظیفه مسلمانان، محتکر، تجارت و انصاف، انبار، فساد اجتماعی، ملعون، قاتل،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 22 تیر 1391 توسط : محمد نویدی

 قال النبی(صلی الله علیه وآله وسلم ):المحتكر فی سوقنا كالملحد فی كتاب الله 1

 پیامبر گرامی اسلام می فرمایند:احتکار کننده در بازار مسلمانان همانند کافران در قرآن کریم هستند.

شخص محتکر قبل از آنكه به سودی برسد سودی را از دست می‏دهد،بعد از اینکه خدا دوستی را از دست می دهد  انسان دوستی خود را نیز از دست می‏دهد،

 

 گرچه به ظاهر درآمدی به دست می‏آورد، ولی خداوند از منافع دیگری جبران و او را محروم می‏كند

 محتكر از نظر فكری فاقد روح توكل است اگر روح توکل در وجودش داشت امکان نداشت به خاطر فردایی که نیامده وبرایش مبهم است که زنده می ماند یانه مال جمع کندبرای سود بیشتر.

 

از نظر روحی فاقد عاطفه است چون راضی می شود به خاطر سود زیاد هم نوعش در سختی وعذاب زندگی کند.

 

از نظر اجتماعی شخص محتکر فاقد تعهد است.

محتکر با احتكار جنس احتكار شده را تنها نمی‏فروشد، بلكه

عقیده اش را می‏فروشد.

شخص احتکار کننده تعهد را همراه جنس می‏فروشد برای سود بیشتر.

طبق فرمایش قرآن کریم (فماربحت تجارتهم:بقره 16) بركت از مال وثروت  او گرفته می‏شود.

خدمات گذشته اونیز با این کار از بین می رود .

 

1:مستدرک جلد2 ص12





طبقه بندی: احتكار، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 21 تیر 1391 توسط : مسعود ساعدی
نظر اهل بیت عصمت و طهارت در مورد احتكار و انبار كردن اموال مورد نیاز مردم چه می باشد؟
این عمل از نظر خداوند و اهل بیت عصمت و طهارت حرام می باشد همان گونه كه در آیات و روایات این گونه به این گناه پرداخته شده است:

خداوند در قرآن كریم در مورد افرادی كه  از راه حرام و احتكار مال اندوزی می كنند می فرماید:
 كسانى كه طلا و نقره را ذخیره و پنهان مى ‏سازند، و در راه خدا انفاق نمى‏ كنند، به مجازات دردناكى بشارت ده «2»
امام صادق علیه السلام در مورد احتكار نكردن اموال می فرماید:
خداوند این مال‏ هاى اضافى را به شما عطا كرد تا در مسیر رضاى او خرج كنید، نه آن كه احتكار و پنهان كنید.«3»
رسول گرامی اسلام در باره احتكار«انبار» نكردن اجناس می فرماید:
کسی که مواد غذایی مورد استفاده مردم به مدت چهل روز احتکار نماید و سپس آن را صدقه دهد، کفاره گناه احتکارش نخواهد شد«4»
  

جهت دیدن تصویر با كیفیت بهتر اینجا را كلیك كنید
منابع در ادامه مطلب

ادامه مطلب


طبقه بندی: احتكار، 
برچسب ها: طلا، نقره، لیره، دلار، پوند، انبار، احتكار، قبر، عذاب قبر، برادر، ارث، لحد، كفن، سنگ قبر، داستان احتكار، گران فروشی، پول پرست، بهشت، یكنزون،
مطالب مرتبط: خرید و فروش آتش جهنم، گرفتن حق مظلوم،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 21 تیر 1391 توسط : سجاد
بازارهای مدینه از ابتدای تشکیل حکومت اسلامی توسط نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله تحت نظارت بود پیامبر صلی الله علیه و آله در بر انباری که در آن طعام بود نظارت کرد و رطوبتی در آن یافت فرمود: صاحب این انبار، این چیست؟ گفت یا رسول الله باران بر آن باریده پیامبر فرمودند: چرا طعام را خشک نکردی و بیرون نگذاشتی تا مردم رطوبت آن را ببینند. هر که خیانت ورزد از ما نیست.1
امام‌ باقرعلیه السلام نیز مى فرماید:
امیرالمؤ‌مینن علی بن ابی طالب علیه السلام وقتى در کوفه‌ بود هر روز صبح‌ از دارالاماره‌ بیرون‌ مى آمدند و در هر بازارى مى ایستاد و ندا سر مى دادند، اى تاجران‌ و سرمایه داران تقواى خداوند عز و جل‌ پیشه‌ کنید. هنگامى که‌ بازاریان‌ صداى او را مى شنیدند، هر چه‌ در دست‌ داشتند، زمین‌ مى گذاشتند و به‌ سخنان‌ حضرت‌ گوش‌ فرا مى دادند که‌ مى فرمود: طلب‌ خیر را بر هر چیز مقدم‌ دارید و با سهل‌ گرفتن‌ در معامله‌ به‌ مال هایتان برکت‌ بخشید و با بردبارى خود را زینت‌ دهید. از سوگند و قسم خوردن دورى نمایید و از دروغ‌ فاصله‌ بگیرید و تن‌ به‌ ظلم‌ ندهید و در معامله‌ با مظلومین‌ و نیازمندان و فقراء با عدل‌ و انصاف‌ برخورد کنید و به‌ ربا نزدیک‌ نشوید و اندازه‌ و میزان‌ را رعایت‌ نمایید یعنی کم فروشی نکنید و کالاهاى مردم‌ را حقیر نشمارید و در زمین‌ فساد نکنید و بدین‌گونه‌ همه‌ بازارها را سر مى زد و سپس‌ براى رسیدگى به‌ مراجعات‌ مردم‌ به‌ دارالاماره‌ بازمى گشت.2

ممانعت از احتکار
حضرت علی علیه السلام در عهد نامه مالک اشتر ضمن آنه بر نقش مهم و سازنده بازرگانان تاکید می کرد و آنان را مایه راحتی و آرامش جامعه اسلامی قلمداد می نمود می فرمود: و با این‌ همه‌ بدان‌ که‌ میان‌ بازرگانان‌ بسیار کسانند که‌ معاملتى بد دارند، بخیلند و در پى احتکارند سود خود را مى کوشند و کالا را به‌ هر بها که‌ خواهند مى فروشند و این‌ سود جویى و گرانفروشى زیانى است‌ بر همگان، و عیب‌ است‌ بر والیان. پس‌ بایدت‌ از احتکار منع‌ نمود که‌ رسول‌ خدا صلی الله علیه و آله از آن‌ منع‌ فرمود. و باید خرید و فروش‌ آسان‌ صورت‌ پذیرد و با میزان‌ عدل‌ انجام‌ گیرد. با نرخ‌هاى - رایج‌ بازار - نه‌ به‌ زیان‌ فروشنده‌ و نه‌ خریدار. و آن‌ که‌ پس‌ از منع‌ تو دست‌ به‌ احتکار زند او را کیفر ده‌ و عبرت‌ دیگران‌ گردان‌ و در کیفر او اسراف‌ مکن3
علاوه بر اینکه حضرت در چند روز یک بار به بازار ها سر می زد و نظارت داشت آنها را نصیحت می کرد و و حکم الهی را بر ایشان باز گو می کرد و در صورت مشاهده تخلف خودشان مستقیما وارد عمل می شد و حق مظلوم را می ستاند
.......................................................................................................................................................
1- وفأالوا ج‌ 2 ص‌ 756
2- کلینى کافى ج‌ 5 ص‌ 151
3-نهج‌البلاغه‌ نامه‌ 53





طبقه بندی: احتكار، 
برچسب ها: احتکار، کم فروشی، گران فروشی، اصراف،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 20 تیر 1391 توسط : سعید جعفری
موضوع بحث احتکار می باشد اول به بیان تعریف احتکار می پردازیم.
معنای احتکار انبار کردن چیزهایی که مردم به آنها احتیاج دارند تا در زمان قحطی با قیمت بسیار بالا به فروش برسانند. و کسی که این کار را می کند محتکر می گویند.
دوستان نمی دونم چطور مطلب را بیان کنم چون واقعا برای کسانی که این کار را انجام می دهند متعجبم چون دنیا را خیلی جدّی گرفته اند. اگر چنین شخصی ثروتمندترین آدم دنیا هم بشود و ثروت خود را از این طریق بدست بیاورد آخر مگر آن شخص در یک شبانه روز بیشتر از چند قرص نان و یا یک بشقاب غذا چیز دیگری را می تواند بخورد.
کسی که به این کار دست می زند نباید به عنوان یک انسان به او نگریست چون هیچ اعتقادی به خداوند ندارد چون روزی خود را از مردم می خواهد که حضرت امام علی (علیه السلام) می فرمایند: «مال را به بند کردن، ناامیدی را خواندن است»1. و چنین شخصی باعث می شود مردم دچار سختی و  مشقت شوند، و از محتاج بودن مردم نهایت سود را می برد تنها برای چند روز دنیا و لذتهای زودگذرش.
برای چه چیزی می خواهیم اموالی بدست بیاوریم و به چه قیمتی...؟
به قیمت سختی افتادن و آزار عدّه ای که به نان شبشان محتاج هستند چون می خواهیم اموالمان را زیاد کنیم. شاید این حرف برای عدّه ای نامفهوم باشد ولی با اندکی تأمل و تفکر به این نتیجه می رسد که واقعا برای چه این همه گناه را انجام می دهد تا مالش را زیاد کند و در آخر هم آن اموال به دست دیگران و وارثانش بیافتد که در طول سالهای پس از مرگش هم یادی از او نمی کنند. حتی با این اموالی که برای آنها به ارث گذاشته نذری هم در حق او نمی کنند تا ثوابی به او برسد.
واقعا این ارزش را دارد که برای دیگران و وارثان خود و فرزندانمان، هم دیگران را به زحمت بیاندازیم و هم با اندوخته های دنیویمان آتش جهنم را برای خود بخریم...!!!

1.غررالحکم،ح312




طبقه بندی: احتكار، 
برچسب ها: احتکار، محتکر، انبار کردن، چند قرص نان، مال را به بند کردن، به چه قیمتی، آتش جهنم،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 18 تیر 1391 توسط : ابراهیم آخوندی