تبلیغات
معراج - مطالب امیدواری و نا امیدی


صدای نفس‌هایش آسمان را پر کرده بود، عرق از سر و صورتش مانند سیل جاری بود، ضربات سنگین کلنگش قلب‌ زمین را می‌شکافت و پیش می‌رفت، به او گفتم هدف شما از کندن زمین چیست؟ چرا به خودتان سختی می‌دهید؟ گفت می‌خواهم نهالی بکارم تا آینده از میوه‌های خوشمزه و سایه دلنشینش استفاده کنم، با خود گفتم...
ادامه مطلب





طبقه بندی: امیدواری و نا امیدی، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 5 خرداد 1395 توسط : محمد صالحی

اعتماد کردن،قرار دادن تکیه‌گاه یا مطمئن بودن و باور قلبی داشتن؛ اما تکیه کردن فردی و بی‌اعتمادی یا کم اعتمادی در امور خود بر خداوند، و اطمینان و وثوق به امور غیر خداوند و نظر داشتن به آن‌ها، دچار سرگردانی و گم کردن تکیه‌گاه واقعی و درونی خود می‌شود...لذا هر اندازه ایمان انسان تزلزل یابد؛ از اطمینان و اعتماد بنده به خدا کاسته می‌شود. بی‌اعتمادی نقطه مقابل توکل است. شاید بپرسی دلیل این بی‌عتمادی از چیست؟!
برگ خشک

دلیل بی‌اعتمادی
 سبب بی‌اعتمادی فرد، یا ضعف یقین است یا ضعف نفس و یا هردو. و این صفت بی‌اعتمادی از جمله رذائل دو قوه عاقله و غضب است. و شکی نیست در این‌که از مهلکات بزرگ و منافی ایمان بلکه حتی شعبه‌ای از شرک است. این همه گدایی بنده در این روزگار، و آه و ناله کردن مردم  از رزق و روزی و دل بستن به امور بندگان همه از بی‌اعتمادی  به خداوند است.

علل بی‌اعتمادی
 وقتی فرد بی‌اعتماد دچار سوءظن به خدا و عدم اطمینان قلبی و معرفت کامل به خداوند و عدم احساس عزت نفس در وجود خود واعتماد به غیرخداوند و عدم توکل به خدا بشود؛ این بی‌اعتمادی گریبان گیر او خواهد شد.
چقدر زیبا خداوند فرموده است:«إِنَّ الَّذِینَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْیَسْتَجِیبُواْ لَكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِینَ[اعراف/آیه۱۹۴] (و به یاد آورید) کسانی را که غیر از خدا می‌خوانید بندگانی هستند مانند شما»
و در آیه دیگر می‌فرماید: «إِنَّما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْثاناً وَ تَخْلُقُونَ إِفْکاً إِنَّ الَّذینَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لا یَمْلِکُونَ لَکُمْ رِزْقاً فَابْتَغُوا عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ وَ اعْبُدُوهُ [عنکبوت/آیه ۷](به یاد آورید) کسانی که سوای خدا می‌پرستید روزی شما در دست آن‌ها نیست، پس روزی را از نزد خدا بخواهید و او را بپرستید».
در اخبار داودعلیه السلام آمده است، می‌فرماید: «هیچ بنده‌ی از بندگان من دست به دامن هیچ یک از خلق من نزد که من بدان نیّت وی همین است، مگر این‌که اسباب و وسائل آسمان‌ها را از دستش قطع کنم، و زمینی را که در زیر پای اوست بر او خشمگین گردانم، و به هر وادی که هلاک شود باک ندارم»[۱]
 در تورات وارد شده است که « کسی که اعتماد او به انسانی مثل خود باشد ملعون است» [۲] پس سزوار است که مومن از این صفت ناشایسته خالی و خلاص شود زیرا دچار تباه شدن عبادت و ایمان خود می‌شود.
قطع ارتباط با خدا و احساس ذلّت و خواری و تباه شدن عبادت و ایمان آثاری است که فرد بی‌اعتماد برای خود بوجود می‌آورد.

راه درمان بی‌اعتمادی
نقطه مقابل بی‌اعتمادی، توکل است. یعنی سپردن و حواله کردن بنده همه کارهای خود را به پروردگار است، توکّل بی‌زاری از هر قوه و قدرتی و اعتماد و تکیه بر حول و قوه الهی است. و این بی‌زاری اعتقاد جازم و افزایش معرفت می‌خواهد که باور داشته باشد در عالم هستی فاعلی به جز خدا نیست و هیچ کس را قوه و قدرتی نیست مگر به واسطه او.خداوند در قرآن کریم می‌فرماید:«و علی الله‏ فلیتوکل المومنون‏[تغابن/۱۳] (به یاد آوریدکه) مومنان تنها بر خدا توکل می‏کنند"
توکل کردن انسان، مساوی است با قوّت قلب و یقین در وجودش. پس توکل تمام نیست مگر به قوّت یقین و قوّت قلب با هم، زیرا آرامش دل به این دو حاصل می‌شود.و کسی که این حالت را در خود نیابد، علّت آن یا ضعف یقین است یا ضعف نفس، و بیماریش به سبب پدیدار شدن ترس و اضطرابش به واسطه غلبه اوهام براوست.
زیرا نفس ضعیف با وهم سریع مضطرب می‌شود، و بی آن‌که در یقین او کاستی شود پیرو  وهم شده، مثل ناآرامی و اضطراب وی از خوابیدن با مرده در قبر یا در یک بستر، با این‌که یقین دارد که بدن او اکنون سالم است که هیچ کس زیانی به او نمی‌رساند، پس نباید از آن بترسد و فرار کند، چنان‌که از دیگر موجودات فرار نمی‌کند.

اما کسی که ضعیف‌النفس است هر گاه مثلا مشغول خوردن عسل باشد اگر دیگری نزد او گوید این عسل شبیه غائط است، بسا طبع او به علّت ضعف نفس نفرت می‌کند و از خوردن عسل دست بر می‌دارد، با این‌که یقین دارد که آن عسل است و ربطی به آن چیز پلید ندارد. لذا توکّل تمام نیست مگر به قوّت قلب و یقین با هم.که موجب آرامش دل و افزایش معرفت و ترک توجه به مخلوقات می‌شود که موجب سلب بی اعتمادی او می‌شود.

منبع:
[۱]:[جامع‌السعاده]
[۲]:[جامع‌السعاده]





طبقه بندی: الگوهای اخلاقی،  امیدواری و نا امیدی، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 5 اسفند 1392 توسط : رضا حامدی نیا
شخصی از امام صادق «علیه السلام» پرسید: چه دلیلی بر وجود خدا هست؟ حضرت فرمود: آیا تاكنون كشتی سوار شده ای؟ گفت: بلی! فرمود: آیا اتفاق افتاده كه كشتی دچار طوفان شود و در آستانه غرق شدن باشد و امید تو از همه جا بریده شود؟ گفت: بلی! حضرت فرمودند: آیا در آن وقت، دل تو امید به جایی داشت و متوجه پناه گاهی بود؟ و از یك نقطه ای خواهش می كرد كه تو را نجات دهد؟ گفت: بلی! حضرت فرمودند: او همان خداست.«1»
همان طور كه در مطالب گذشته گفتیم، وجود امید، رحمت است و حتی می تواند ما را به سادگی به وجود خدا مطمئن كند. اصلا امید در سرتاسر زندگی ما مردم وجود دارد، دقیق كه نگاه كنیم، در جای جای زندگی آن را می یابیم، در حدیث زیبایی از پیام آور رحمت و مهربانی حضرت محمد مصطفی (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل شده كه فرمودند: امید برای امت من رحمت است، چرا كه اگر امید و آرزو نمی بود، هیچ مادری فرزند خود را شیر نمی داد و هیچ باغبانی درختی نمی نشاند.«2»
ما انسانها كه مسافران موقت دنیا هستیم با امید، زندگی می كنیم، تحمل مشكلات و سختی هایی كه در زندگی روزمره ما اتفاق می افتد، همه با داشتن امید ممكن است، در غیر این صورت انسان به محض وقوع یك مصیبت سنگین باید خود را از بین ببرد، این امید به لطف و عنایت خداست و حتی اگر امید به رحمت الهی و بخشش و آمرزش او نبود، هیچ گناهكاری به توبه روی نمی آورد.
بنابراین بحث امید به رحمت خدا بسیار حیاتی و سرنوشت ساز است. راوی می گوید: به امام صادق(علیه السلام) عرض كردم: در وصیت لقمان چه چیزی بود؟ حضرت فرمودند: شگفتی هایی در آن بیان شده بود و عجیب تر چیزی بود كه به پسر خود گفته بود: از خداوند آن گونه بترس كه اگر طاعت جن و انس را برای او آورده باشی، هر آِینه تو را عذاب كند و به خداوند متعال آن گونه امیدوار باش كه اگر گناهان انس و جن را انجام داده باشی، هر آینه تو را بیامرزد.«3»
این روایت زیبا كه نقل شد با یك داستان از نبی مكرم اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) كامل تر می شود، نقل شده كه ایشان به مردی كه در حال احتضار بود وارد شدند، حضرت به آن شخص فرمود: در چه حالی؟ او عرض كرد: در حالی هستم كه از گناهان خویش هراسانم و به رحمت پروردگارم امیدوارم، حضرت فرمودند: در چنین وقتی كه در این دو حالت (بیم و امید) در قلب بنده ای جمع شده خداوند، شخص را از آنچه می ترسد در امان داشته و آنچه را كه به او امید بسته عطا می فرماید.«4»
در آستانه روز عرفه ، روز نیایش قرار داریم، دعای زیبایی كه در این روز از سیدالشهدا (علیه السلام) نقل شده را با توجه و امید به فضل و رحمت الهی می خوانیم و از او آمرزش و غفران و توفیق بندگی هر چه بهتر را در خواست می كنیم.


منابع:
1. بیست گفتار شهید مطهری ص 344.
2. بحار الانوار ج 74 ص 175.
3. كافی ج2 ص 67.
4. جامع السعادة، مرحوم نراقی ص 384. به نقل از گنجینه معارف ص 135.





طبقه بندی: امیدواری و نا امیدی، 
برچسب ها: امید به خدا، روز عرفه، بیم و امید، رحمت الهی، پیامبر رحمت، امام صادق، لقمان حكیم،
مطالب مرتبط: بهترین سرمایه زندگی، امیدم به پدرم بود ولی نشد، كریمی بخشنده تر از خدا نیست، برای درمان یأس و نا امیدی از درگاه خداوند چه كارهایی باید بكنیم؟،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ شنبه 29 مهر 1391 توسط : لبیک
یأس و نومیدی از رحمت و مغفرت الهی از بزرگترین گناهان است؛ زیرا آنچه سبب یأس از رحمت و مغفرت پرودگار عالم می شود، ضعف اعتقاد به قدرت و کرم و رحمت بی پایان اوست و قرآن مجید آن را از صفات کفار قرارداده است و می فرماید:(وَ لا تَیْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللّهِ إِنَّهُ لا یَیْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْکافِرُونَ،  و از رحمت خدا مأیوس نشوید؛ که تنها گروه کافران، از رحمت خدا مأیوس می‏شوند!)«1»
هر شخصی که مرتکب گناهی می شود تا وقتی مأیوس نباشد در صدد توبه بر آمده و با استغفار آمرزیده می شود ولی شخص مأیوس آمرزیده شدنی نیست زیرا امیدی به آمرزش و مغفرت الهی ندارد تا توبه نماید.
خداوند تبارک و تعالی خودش را در قرآن به قبول کننده توبه توصیف می فرماید:(وَ هُوَ الَّذی یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ یَعْفُوا عَنِ السَّیِّئاتِ وَ یَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ،  او کسی است که توبه را از بندگانش می‏ پذیرد و بدی ها را می‏ بخشد، و آنچه را انجام می‏ دهید می‏ داند.) «2»
و اسماء شریفه تواب، غفار، غفور، غافرالذنب، قابل التوب را از اسماء خود قرار داده است و به طور عموم گناهکاران را به سوی خود دعوت فرموده و آنها را امر به توبه کرده و برای علاج یأس در این مورد تامل در مفاد این آیه شریفه کافی است که فرمود: (قُلْ یا عِبادِیَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلی‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ، بگو: ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‏ اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می‏ آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است) «3»
برای درمان یاس و ناامیدی از درگاه خداوند چکارهایی باید کنیم؟
  انسان همواره باید از گذشته های سو نگران و نسبت به آینده خود نیز بیمناك باشد در عین حال این خوف و اندوه هرگز نباید به گونه ای باشد كه انسان را مایوس و ناامید سازد. که این خود گناهی كبیره و دام شیطان می باشد. خداوند منان رحمتی بی پایان دارد و از همه بندگان گنهكار خود دعوت نموده است كه به او التجا نموده و به سوی رحمت بیكرانش دست نیاز بگشایند و وعده داده است كه اگر توبه نموده و دست از زشتی ها بشویند همه گناهان را خواهد بخشید و آنان را مشمول لطف و كرم بی منتهای خود خواهد كرد ..
از امام باقر علیه السلام روایت است : ( لیس من عبد مومن الا و فی قلبه نوران نور خیفه و نور رجالو وزن هذا لم یزد علی هذا ولو وزن هذا لم یزد علی هذا؛ هیچ بنده مومنی نیست جز آنكه در ضمیرش دو نور تابان است: ( نور خوف ) نسبت به كرده های پیشین و فرجام پسین و ( نور امید ) به فضل و رحمت پروردگار كه اگر هر یك با دیگری سنجیده شود هیچ یك فزونی نخواهد یافت ) «4»
 بنابراین باید با حفظ حالت التجا و تضرع دایمی در برابر خداوند امید و رجا به عنایات واسعه خدای رحمان و بنده نواز را نیز در دل بالا برد و رجا را همسان در دل جای دهیم. نكته دیگر این كه اساساً یأس از رحمت خدا ناشی از نقصان معرفت و یقین است. با تقویت این دو انسان هرگز گرفتار یأس و نومیدی نخواهد شد.





.........................................................................................................................................................................

1-سوره یوسف آیه 87 .

2-سوره شورا آیه 25.

3-سوره زمر آیه 53.

4-وسایل ، ج 2، ص 488.






طبقه بندی: امیدواری و نا امیدی، 
برچسب ها: یأس و نومیدی از رحمت و مغفرت الهی، استغفار، آمرزش و مغفرت الهی، قبول کننده توبه، انسان مأیوس و نا امید، نقصان معرفت و یقین، علاج یأس،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 27 مهر 1391 توسط : محمد نویدی

خلعت هستی بدادی رایـگان                              من همیشه معتمد بودم بر آن

تو مگو ما را بدان شه، یار نیست                          با کریمان، کارها دشوار نیست
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: خداوند به داود نبی وحی نموده است که ای داود همانطوریکه کسی نمی‌تواند جلوی نور افشانی نور را بگیرد، همانطور هم کسی نمی‌تواند جلوی رحمت وسیع و بیکران من با به بندگانم بگیرد.(1)
ای داود قسم به عزت و جلالم که اگر همه آسمان و زمین به من امیدوار باشند و از من درخواست نمایند و من خواسته و حاجاتهر یک از آنها را بر آورده می‌کنم اگر چه خواسته های هر یک آز آنان به اندازه هفتاد برابر دنیای شما باشد و انجام این امور برای من مانند این است که هر کدام از شما سوزنی را به دریا فرو ببرد و آن را بیرون آورد آیا این کار چیری از آب دریا را کم می کند؟(2)
امام حسن عسگری علیه السلام: خداوند متعال خطاب به بندگانش می‌فرماید: ای بندگان من همه شما گناهکار هستید مگر کسانی را که من از گناه باز دارم. پس هر کس معتقد باشد که من می‌توانم او را ببخشم و با این حُسن ظَن به من، از من طلب مغفرت نماید هر آینه او را می‌بخشم و برایم گناهان او هر چند زیاد باشد مهم نیست چه اگر همه مخلوقاتم از اول و آخر زنده و مرده و تر و خشک همه جمع شوند و از رحمت من مسئلت نمایند تمام حاجات ایشان را میدهم و از رحمت وسیع من چیزی کم نمی‌شود. (3)

عربی از پیامبر صل الله علیه و آله پرسید:چه کسی حساب رسی را در روز قیامت بر عهده خواهد داشت؟
حضرت فرمود:خدا . مرد عرب گفت آیا او خود این کار را بر عهده می گیرد؟ حضرت فرمودند بله. آن عرب تبسمی نمود.
پیامبر فرمود:چرا خندیدی؟
مرد عرب گفت:کریم و بزرگوار، آن گاه که قدرت پیدا کند، در می گذرد و آن گاه که به محاسبه بنشیند مسامحه میکند و آسان میگیرد.
رسول خدا فرمودند: این مرد راست میگوید. آگاه باشید که کریم و بزرگواری بخشنده تر و بزرگوارتر از خدا نیست. او اکرم الاکرمین و بزرگوارترین بزرگوران است ...(4)
در قرآن و روایات تاکید شده است که فرشتگان و انبیای الهی، همواره از خداوند برای مؤمنان درخواست گذشت می‌کنند و این خود موجب امیدواری به رحمت الهی می‌گردد. در آیه 5 سوره شوری آمده است: فرشتگان به سپاس پروردگارشان تسبیح می‌گویند و برای کسانی که در زمین هستند، آمرزش می‌طلبند. همچنین آنچه درباره شفاعت پیامبر اعظم‌صلی الله علیه و آله درباره امتش در بیانگر آن است که جهنم برای کافران فراهم گشته،همگی، تشویق به امیدواری به خداوند است.
......................................................................................................................................................................
1- کلیات حدیث قدسی صفحه 189
2- کلیات حدیث قدسی صفحه 195
3- کلیات حدیث قدسی صفحه 341
4- اسرار الصلوة ص 255




طبقه بندی: امیدواری و نا امیدی، 
برچسب ها: رحمت خدا، امیدواری به رحمت خدا، کریمی بخشنده تر از خدا نیست، شفاعت تشویق به امید واری به خداوند،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 25 مهر 1391 توسط : سعید جعفری
اولی: این روز ها خیلی خسته هستم اصلا حال و حوصله هیچ كاری را ندارم، امیدم را از دست داده ام
دومی: آدم نباید هیچ وقت نا امید باشد مگه نمیدانی نا امیدی گناه بزرگی هست؟
اولی: چرا میدانم ولی فكر كنم خدا من را فراموش كرده است؟
دومی: می دانی چه عواملی باعث می‌شود این احساس به آدم دست بدهد؟
اولی: نه اصلا درباره اش فكر نكرده ام، به نظرش شما چه عواملی باعث نا امیدی می‌شود؟ شما می دانی؟ خواهش می كنم من را راهنمایی كن
دومی: باشه حتما كمكتون می كنم، چند مورد را كه توی پست قبلی گفتم مطالعه كن، تا من ادامه علت ها را بنویسم!!!

عوامل یاس و نا امیدی از رحمت خداوند مهربان:
1:سلب نعمت: یكی از نقطه‏ هاى ضعف برخی از افراد، كم ظرفیتى در برابر مشكلات و ناراحتی ها و قطع بركات الهى است، البته انسانی كه  دور از خدا، پوك و كم ظرفیّت است؛ با اندكى نعمت، مست مى‏ شود و با كمى تلخى و غم، به بن بست مى ‏رسد و خداوند این گونه افراد را در قرآن این گونه توصیف كرده و می فرماید:
و اگر از جانب خویش، نعمتى به انسان بچشانیم، سپس آن را از او بگیریم، بسیار نومید و ناسپاس خواهد بود!«1»
البته انسان ها باید ان را آویزه گوششان قرار بدهند كه از آغاز زندگى حتى از آن لحظه‏اى كه نطفه او در قرارگاه رحم واقع مى‏شود، مراحل زیادى از مشكلات و درد و رنجها را طى مى‏كند تا متولد شود، و بعد از تولد در دوران طفولیت، و سپس جوانى، و از همه مشكلتر دوران پیرى، مواجه به انواع مشقته ا و رنج ها است، و این است طبیعت زندگى دنیا، و انتظار غیر آن داشتن اشتباه اندر اشتبا است و خداوند در این باره می فرماید:
كه ما انسان را در رنج آفریدیم و زندگى او پر از رنجهاست!«2»
2: نشناختن خداوند: واقعا كسانی كه نا امید هستند خدا را نشناخته اند اگر می دانستند خداوند همان كسی است كه آتش سوزان را برای حضرت ابراهیم سرد و چوب خوشك را برای حضرت موسی علیه السلام تبدیل به اژدها نمود و مجسمه گلی را به دست حضرت عیسی علیه السلام تبدیل به پرنده ای كرد كه در آسمان به پرواز در آمد هیچ گاه از رحمت و قدرتش نا امید نمی شود
 سست ترین چیزها تار عنكبوت است و اشرف موجودات پیغمبر است. وقتى پیغمبر ما در غار مى‏ رود. خداوند اشرف مخلوقات را با تار عنكبوت حفظ مى‏ كند. با این كه سنگ و آهن هم وجود داشت. ولى خدا پیغمبرش را با تار عنكبوت حفظ مى‏ كند. خداوند با پرنده لشكر فیل سوار را از بین مى ‏برد و.....
آیا واقعا كسی كه این گونه خدای قدرتمندی دارد باید از او نا امید شود؟
3: تبلیغ دشمنان: لطفا این قسمت را در سخنان مقام معظم رهبری در اسفراین ببینید:
[]

منابع:
1: وَ لَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْناها مِنْهُ إِنَّهُ لَیَؤُسٌ كَفُور «هود آیه 9»
2: لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فی‏ كَبَد« سوره بلد آیه 4»





طبقه بندی: امیدواری و نا امیدی، 
برچسب ها: علت های نا امیدی، سلب نعمت، شناخت خداوند، خدا كیست، تار عنكبوت، لشكر فیل، قار ثور، آتش فروعون، عصای موسی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 23 مهر 1391 توسط : سجاد
ریشه ها وزمینه های نا امیدی‏
1- یا خدا را نشناختیم‏
2- یا خودمان را كشف نكردیم‏
3- یا هدف را نشناختیم‏
سوءظن به قدرت خدا، عامل ترس‏ و سوءظن به كرم خدا، عامل بخل‏ و سوءظن به علم خدا، عامل گناه و سوءظن به عفو خدا، عامل یأس‏ می باشد که معنا ی آن همان نومیدی است. ریشه یأس عدم ایمان به قدرت یا لطف خداست.
1- اولین طبقه و دسته گروهی هستند كه قابلیت خود را هنوز نشناخته‏ اند یا كم شناخته‏ اند نمی‏دانند كه اشرف مخلوقات هستند و نباید امور جزئی در آنها اثر گذارد. لذا ما اگر خواستیم تصادف ناگواری و یا ضرری را وارد بر شخصی سازیم اوّلا با حرفی یا عملی شخصیت او را به آنان بفهمانیم و بگوئیم ارزش واقعی یك نفر مثل شما چقدر است. او مهیّا می‏شود و در مقابل هر ضرری استقامت می‏كند، زیرا قدر او را قبلا معرفی كردیم. یكی از دانشمندان می‏ گوید: راه اثر گذاشتن در افراد معرّفی و بیان شخصیّت اوست قبل از عیب جوئی.
2- دومین دسته: كسانی كه هدف را تشخیص نداده‏ اند و یا ارزش هدف را نمی‏ دانند. اگر شما ندانید در زیر زمین پول است و به هوا و هوس مشغول كندن شوید فوری خسته می‏ شوید یا اگر بدانید 1 تومان پول است دیرتر، ولی باز هم زود خسته می‏ شوید، امّا اگر بدانید یك میلیون است خستگی دیگر مفهومی ندارد. اگر شما احتمال بدهید كه گمشده شما در این مكان است یك دفعه كه گشتید خسته می‏شوید، دنبال جاهای دیگر می‏ روید.
اقسام ناامیدی‏
1.    یأس خوب‏  2. یأس از مردم‏  3. یأس اجتماعی 4. یأس از آینده بشریّت  5. یأس از رحمت خدا
که پنجمین یأس از رحمت خداوند متعال خطرناکترین آنهاست که در حدیث هفدهم کتاب چهل حدیث امام خمینی رحمةالله علیه آمده است که: ای عزیز، مبادا بر تو شیطان و نفس اماره وارد شوند و وسوسه نمایند و مطلب را بزرگ نمایش دهند و تو را از توبه منصرف کنند و کار تو را یکسره نمایند. بدان که در این امور هر قدر، و لو به مقدار کمی نیز باشد، اقدام بهتر است. اگر نماز های فوت شده و روزه ها و کفارات و حقوق خدایی بسیار است و حقوق مردم بیشمار است، گناهان متراکم است و خطایا متزاحم، از لطف خداوند مأیوس مشو و از رحمت حق نا امید مباش که حق تعالی اگر تو به مقدار مقدور اقدام کنی، راه را بر تو سهل می کند. و راه نجات را به تو نشان میدهد. بدان که یأس از رحمت حق بزرگترین گناهی است که در نفس گمان نمی کنم هیچ گناهی بدتر و بیشتر از آن تأثیر نماید.
فرشتگان به ابراهیم گفتند: تو را مژده ای راستین دادیم، پس از نومیدان مباش! گفت: کیست جز گمراهان که از بخشایش پروردگار خویش نومید باشد؟ (1)
و یا در جایی دیگر حضرت یعقوب علیه السلام خطاب به پسرانش می فرماید: ای پسران من! بروید و از یوسف و برادرش جستجو کنید و از رحمت خدا نومید مباشید،که از رحمت خدا جز کافران کسی نومید نیست.(2)
امام علی علیه السلام : بر آنچه بدان امید نداری، امیدوارتر از چیزی باش که بدان امیدواری. (3)

.............................................................................................................
 1.سوره حجر آیه 55 و 56  
2. سوره یوسف آیه 87
3. تحف العقول /148





طبقه بندی: امیدواری و نا امیدی، 
برچسب ها: ریشه ها وزمینه های نا امیدی‏، سوءظن به عفو خدا، اشرف مخلوقات، چهل حدیث امام خمینی رحمةالله، اقسام ناامیدی‏، رحمت خدا، یأس از رحمت خدا،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 20 مهر 1391 توسط : محمد نویدی
شخصی می گفت: من آنقدر توی زندگی نا امید هستم كه حس و حال هیچ كاری را ندارم، گرفتاری ها این قدر به من فشار آورده كه اصلا به آینده امید ندارم فكر می كنم خدا هم من را فراموش كرده ....
راستی چه چیزهایی باعث می شود كه انسان نا امید بشود؟
من فكر می كنم علت های نا امیدی عبارت است از:
1: گرفتاری ها: همین گونه كه این دوست ما می گفت این قدر گرفتاری هایم زیاد شده كه روحیه امیدواری را از من گرفته است، هنوز این مشكلم حل نشده یك مشكل  سخت تر سراغم میاد.
البته من می خواهم به این دوستم بگویم خداوند به این مساله در قرآن كریم اشاره كرده است و فرموده بعضی از بنده های من هستند كه در مواجه شدن با مشكلات نا امید می شوند، خداوند می فرماید:
انسان هرگز از تقاضاى نیكى و نعمت خسته نمى‏ شود و هر گاه شرّ و بدى به او رسد، بسیار مأیوس و نا امید مى‏ گرد«1»
درمان:
بسیاری از مشكلات و گرفتاری هایی كه در زندگی های یافت می شود به خاطر عملكرد خودشان است همان گونه كه خداوند می فرماید:
هر مصیبتى به شما رسد بخاطر اعمالى است كه انجام داده ‏اید، و بسیارى را نیز عفو مى ‏كند«2»
همان گونه كه در روایتی از رسول خدا نقل شده است كه حضرت فرمودند:
 اى على! هر خراشى كه از چوبى بر تن انسان وارد مى ‏شود، و هر لغزش قدمى، بر اثر گناهى است كه از او سر زده، و آن چه خداوند در دنیا عفو مى‏ كند گرامى ‏تر از آن است كه در قیامت در آن تجدید نظر فرماید، و آن چه را كه در این دنیا عقوبت فرموده عادلتر از آن است كه در آخرت بار دیگر كیفر دهد«3»
ولى یكى دیگر از سنّت‏ هاى الهى رشد مردم در لابلاى حوادث و آزمایش‏ هاى پى در پى است. لذا حوادث تلخ كه براى ما رخ مى‏ دهد براى رشد معنوى و بالا رفتن درجه است
همان گونه كه امام صادق علیه السلام می فرماید:
 رسول خدا صل الله علیه و آله پیوسته توبه مى‏ كرد و در هر شبانه روز صد بار استغفار مى ‏نمود، بى‏ آنكه گناهى مرتكب شده باشد، خداوند براى اولیاء و دوستانش مصائبى قرار مى‏ دهد تا به خاطر صبر در برابر آن از او پاداش گیرند بى ‏آنكه گناهى مرتكب شده باشند«4»
پس با توجه به مطالب گفته شده اصلا نباید از گرفتاری ها نا امید شویم اگر گرفتاری به خاطر گناه بوده باید توبه كنیم و برگردیم و زندگیمان را اصلاح كنیم و اگر خواست خداوند است صبر داشته باشیم و بدانیم كه پاداش شیرینی در انتظار تحمل سختی ها است
2: گناه: گناهان همانند نقطه ای سیاه  در روح انسان اثر می گذارند و اگر توبه نشود و روزانه به آن ها افزوده شود باعث می شود كه روح انسان كاملا سیاه شود و دیگر رحمت الهی در آن نتابد و این باعث می شود كه انسان از خداوند نا امید شود به خاطر همین است كه دعا كمیل می خوانیم
خدایا ببخش آن گناهانی را كه باعث قطع امیدم از تو می شود «5»
  
منابع:در ادامه مطلب



ادامه مطلب


طبقه بندی: امیدواری و نا امیدی، 
برچسب ها: ناامیدی، گرفتاری، نعمت، سلب نعمت، مشكلات، گناه، دعا، مناجات،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 19 مهر 1391 توسط : سجاد

مردی در حال جان دادن بود، حضرت امیرالمومنین علیه السلام بر بالین او حاضر بودند، عرض کرد که از گناهانم ترسانم ولی به رحمت بیکران خداوند امیدوارم حضرت فرمود: که در این وقت این ترس و امید در دل بنده جمع نمی شود مگر اینکه خدا او را به آنچه امید دارد می رساند و از آنچه می ترسد ایمن می کند .
از حضرت نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله مروی است که فرمودند: در روز قیامت خداوند عالم به بنده می فرماید که چه چیز مانع شد تو را از اینکه تو منکر را دیدی و نهی از آن نکردی ؟ اگر در این وقت عذر آورد که پروردگارا به تو امید وار بودم واز مردم می ترسیدم خداوند می فرماید این گناه تو را آمرزیدم .
 رحمت الهی در سخنان حجة الاسلام و المسلمین قرائتی


باز از آن حضرت منقول است که مردی را داخل جهنم کنند، پس در آنجا هزار سال معذب باشد روزی فریاد کند که یا حنان و یا منان ، خداوند عالم به جبرئیل می فرمایند: برو بنده مرا نزد من آر و سپس جبرئیل علیه السلام او را بیاورد و در موقف پروردگار بدار سپس خطاب الهی رسد که جای خود را چگونه یافتی؟ عرض می‌کند بد مکانی بود خطاب رسد که او را به جایی که داشت بر گردانید آن بنده راه جهنم را پیش گیرد و روانه شود و به عقب خود نگاه می کند خداوند می فرمایند: که چرا به عقب نگاه میکنی؟ عرض کند چنین به تو امید داشتم که چون مرا از جهنم بیرون آوردی دیگر به آنجا بر نگردانی، خطاب رسد که او را برگردانید و به بهشت ببرید .

از امام محمد باقر علیه السلام روایت شده است که دیدم در کتابی علی علیه السلام نوشته بود حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله در باره منبر فرمودند: که قسم به آن خدایی که به غیر از آن خدایی نیست که به هیچ مومنی خیر دنیا و آخرت داده نشده مگر بواسطه حسن ظن او به خدا ،و امیدواریش به او، و حسن خود، و دوری کردن از غیبت مومنین و قسم به خدایی که به غیر از او خدایی نیست که خدای تعالی هیچ مومنی را بعد از توبه و استغفار عذاب نمی کند مگر به جهت گمان بدی که بر خداوند داشته باشد و کوتاهی او در امیدواری به خداوند ، و بدخلقی و غیبت مومنین و قسم به خدایی که به غیر از او خدایی نیست که هیچ بنده، ظن نیکو به خدا نمی دارد مگر اینکه خداوند به ظن او با او رفتار می کند، چرا که خدا کریم است و همه خیرات در دست اوست و شرم دارد که بنده مومن گمان نیک به او داشته باشد او خلاف گمان بنده اش عمل کند و امید او بر نیاید پس نیکو کنید گمان خود را به خدا و به سوی او رغبت نمایید.
.......................................................................................................................................................................
1- احیاالعلوم ج4ص125
2- محجه البیضاء ج7ص254
3- احیا العلوم ج4ص126
4
- کافی ج2 ص71-72




طبقه بندی: امیدواری و نا امیدی، 
برچسب ها: امید، امیدواری به رحمت خدا، مردی را وار جهنم کنید، خطاب رسید او را برگردانید و به بهشت ببرید!، خدای تعالی هیچ مومنی را بعد از توبه و استغفار عذاب نمی کند،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 18 مهر 1391 توسط : سعید جعفری
اگر كشاورز در فصل پاییز بذر پاشی كرده باشد و دانه ها را در زمین های قابل كشت ریخته باشد و در زمان های مقرر آن ها را آب یاری كرده باشد، و علف های هرز آن را از بین برده باشد، همیشه از لحظه ای كه محصولش را برداشت می كند خوشحال است و به آن لحظه امید وار است.ولی كسی كه دانه ای نكاشته باشد و زحمتی نكشیده باشد هیچ گونه امیدی هم نباید داشته باشد
با مثالی كه عرض كردم معنای امیدواری در زندگی به خوبی مشخص می شود امیدواری یعنی خوشحال بودن جهت فرا رسیدن آن چیزی كه دوستش دارد و قبلا مقدمات آن را فراهم نموده است همانند كشاورز كه تخم ها را زیر خاك كرده و در زمان مقرر آب یاری كرده است و الان هم امید به برداشت محصول دارد
و شاعر در این زمینه این گونه می سراید:
نابرده رنج گنج میسر نمی شود         مزد آن گرفت جان برادر كه كار كرد
 طبیعى است اگر انسان انتظار و امید چیزى را دارد باید خود را براى استقبال از آن آماده كند همان گونه كه خداوند متعال در قرآن كریم می فرماید:
پس هر كه به لقاى پروردگارش امید دارد، باید كارى شایسته انجام دهد، و هیچ كس را در عبادت پروردگارش شریك نكند«1»
البته همان گونه كه انسان همیشه باید به رحمت و مغفرت الهی امیدوار باشد باید از عذاب و غضب او نیز ترسناك باشد و این دو همانند دو بال كبوتری هستند كه جهت پرواز به آن ها نیازمند می باشد همان گونه كه لقمان حكیم به فرزندش می فرماید:
فرزندم! اگر دل مؤمن را بشكافند در آن دو نور خواهند یافت؛ یكى نور ترس الهى و دیگرى نور امید و رحمت كه هر دو با هم یكسانند«2»

منابع:
1: قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ یُوحى‏ إِلَیَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ كانَ یَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْیَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً وَ لا یُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً«كهف آیه 110»
2:. تفسیر اثنى‏عشرى.
3:




طبقه بندی: امیدواری و نا امیدی، 
برچسب ها: امیدواری در زندگی، یاس و ناامیدی، كشاورزی، زمان بذر پاشی، زمان برداشت محصول، لقمان حكیم، دونور در قلب مومن، سوره كهف، گنج، طلا، گنج طلا،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 16 مهر 1391 توسط : سجاد