تبلیغات
معراج - مطالب اهانت و توهین به دیگران


من دوستی دارم که عادی‌ترین رفتار او تحقیر و سبک کردن دیگران شده، به‌ راحتی مردم  را مورد اهانت  و بی‌احترامی خود قرار می‌دهد؛ و ظاهرا از این کار لذت هم می‌برد، حال من می‌خواهم به او کمک کنم و او را متوجه زشتی رفتارش کنم، لطفا راهنماییم کنید، که راه درمان اهانت کردن چیست؟

با تشکر از سوال جنابعالی، قبل از هر چیز اجازه بدهید اهانت را تعریف کنم:

اهانت، تحقیر، تخفیف، و کلمه‌هایی از این قبیل به معنای سبک کردن و پایین آوردن مقام و منزلت دیگری و کوچک کردن شخصیت او است. به‌ کار بردن برخی الفاظ یا نمایش بعضی حرکات، از عظمت و شخصیت دیگری کاسته، سبب حقارت و خواری او می‌شود.

اهانت از ماده «وهن» و به معنای سست کردن شخصیت فرد و کاستن ارزش و اعتبار در نزد مردم است.[1]

اهانت، رفتاری ناپسند است که عقل و شریعت همگام با هم، آن را زشت و نادرست می‌دانند. عقل انسان به سبب حکم مستقلی که بر زشتی ستم دارد، اهانت را زشت و نازیبا و اهانت کننده را مستحق سرزنش می‌داند؛ چرا که خوار کردن دیگری، از مظاهر قطعی ستم بر او بوده و اهانت کننده ستمگر به ‌شمار می‌رود.

رسول خدا صلی‌الله علیه و آله فرمودند: «همانا خداوند تبارک و تعالی می‌فرماید: هر کس به یکی از دوستان من اهانت کند، به جنگ با من کمر بسته است.»[2]

امام صادق علیه‌السلام فرمودند: «هر کس مومنی را سبک شمارد، ما را سبک کرده و حرمت خدای عز و جل را از بین برده است.»[3]

و نیز فزمودند: «هر کس مومنی را کوچک شمارد، خداوند همیشه او را دشمن می‌دارد تا وقتی که از تحقیرش دست برداشته یا توبه کند.»[4]

همچنین فرمودند: «همانا خداوند عز و جل پیامبری را به سوی قومش برانگیخت و به او وحی کرد که به قومت بگو.....و دوستان مرا خوار و خفیف نسازید پس همانا من هنگام خشم مجازات بسیار شدیدی دارم که هیچ یک از آفریده‌هایم را، تاب آن نیست.»[5]

شدت نکوهش و نهی بسیار معصومان علیهم‌السلام از این رفتار، گویای الزام شریعت بر ترک آن است؛ از این رو اهانت حرام و فاعل آن گناه کار و مستحق عذاب خواهد بود. شریعت به اندازه‌ای از این رفتار تنفر دارد که افزون بر بازداشتن انسان از ارتکاب آن، او را بر یاری کسی که به او اهانت می‌شود، الزام کرده است.

اهانت همانند آفت‌های دیگر زبان، در صفات زشت درونی ریشه دارد. زشتی‌های باطنی این رفتار ناپسند را پدید می‌آورند که عبارتند از: «دشمنی، حسد، تکبر، طمع، بی‌ادبی»

بنابراین درمان اهانت، همانند درمان ‌بیماری‌های دیگر زبان با تامل و دقت در پیامدهای زشت آن میسر است. پس شما باید دوست خود را از این پیامدها آگاه کنید، زیرا نفرت و انزجاری که از اندیشه در آثار اهانت، به دل راه می‌یابد، سبب پیدایش رغبت بسیار به ترک این رفتار ناپسند می‌شود. و با افزایش این نفرت، میل به ترک نیز فزونی خواهد گرفت.

همچنین باید بکوشید تا ریشه و علت این رفتار بیمار گونه را بیابید، یعنی بفهمید که علت رفتارش، کدام یک از صفات ناپسند تکبر، حسد، حرص، طمع، دشمنی یا سوءخلق است. پس از شناخت ریشه بیماری می‌توانید به درمان آن بپردازید. چرا که تا ریشه این بیماری از درون انسان قطع نشود، درمان کامل حاصل نخواهد شد، اگر چه درمان سطحی انجام پذیرفته باشد.

همچنین با عمل به رفتار متضاد با اهانت، می‌توان به سرکوب این رفتار زشت پرداخت. کلام خوش، و بزرگداشت دیگران، رفتارهای پسندیده‌ای است که باعث ضعف روحیه اهانت و پرخاشگری در فرد بیمار می‌شود. بنابراین باید بکوشید که دوستتان را به رفتاری متضاد با بیماریش وا دارید تا عادت اهانت از وجودش رخت بربندد.[6]

امیدوارم که بتوانید این رذیله اخلاقی را از دوست خود دور کنید .

موفق باشید.

 

 

پی‌نوشت:

[1].دهخدا، فرهنگ لغت، ج3، ص31401[

[2].وسائل الشیعه، ج12، ص266، ح16267

 [3].کافی، ج8، ص102، ح73

[4].وسائل الشیعه، ج12، ص267، ح16273

[5].کافی، ج2، ص274، ح25

[6].ر.ک. اخلاق الاهی، ج5، ص124





طبقه بندی: اهانت و توهین به دیگران، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ شنبه 15 مهر 1391 توسط : میثم ضیایی
توهین به پیامبر رحمت _ كه قرآن او را دارای خلق عظیم می خواند و می فرماید: و حقّاً كه تو بر اخلاق بزرگى استوارى_ «1» سابقه طولانی دارد كه خداوند متعال به چندین مورد از آن در كتابش اشاره می كند:
در موردی می فرماید: كافران گفتند: این ساحر دروغ گویی است.«2» نسبت دادن سحر به پیامبر به خاطر مشاهده معجزات غیر قابل انكار و نفوذ فوق العاده او در افكار بود و نسبت دادن كذب به او به این خاطر بود كه بر خلاف سنت های خرافی كه جزء مسلمات آن محیط محسوب می شد، قیام كرد و ادعای رسالت از سوی خدا داشت و این برای كفار گران آمد، لذا دست به توهین زدند.
در موارد دیگر نیز او را جادوگر آشكار خواندند«3» و این به این خاطر بود كه سخن او را نفهمیده و چون ضد منافع خود می دانستند، او را انكار كرده و مورد توهین قرار می دادند. در جای دیگر كفار می گفتند: او شاعری دیوانه است،«4» شاعرش می خواندند، چون سخنانش آن چنان در دلها نفوذ داشت و عواطف انسانها را همراه خود می برد كه گویی موزون ترین اشعار را می سراید، این در حالی بود كه گفتارش اصلا شعر نبود و دیوانه اش می خواندند، چون رنگ محیط به خود نمی گرفت و در برابر عقائد خرافی ایستاده بود، كاری كه از نظر توده های گمراه نوعی خودكشی جنون آمیز است، در حالی كه بزرگ ترین افتخار پیامبر همین بود كه تسلیم این شرایط نشد این در حالی است كه قرآن هم این ادعای توهین آمیز آنان را بی جواب نگذاشته و می گوید: و یار شما هرگز دیوانه نیست.«5»
نتیجه آنكه این اعمال آنان در توهین به پیامبر رحمت در حقیقت توهین و بی آبرو كردن خودشان است، و گرنه پیامبر، نور و حقیقتی است خاموش نشدنی و این چیزی نیست جز نشانه عجز و ناتوانی آنها در برابر عظمت پیامبر و دین اسلام. اذیت و توهین به پیامبر، توهین به خداست و هر كه قصد سوئی به پیامبر داشته باشد، به خدا هم قصد سوء داشته، چون او فرستاده خدا و هدفش فقط خداست.
در انتها این آیه امید بخش را زمزمه می كنیم كه خداوند به مسلمانان امید داده و با لحنی محكم و رسا می فرماید: آنها مى‏ خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند ، ولى خدا نور خود را كامل مى‏ كند هر چند كافران خوش نداشته باشند.«6»*

منابع:
1. وَ إِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِیمٍ. سوره قلم آیه 4.
2. وَ قالَ الْكافِرُونَ هذا ساحِرٌ كَذّابٌ. سوره ص آیه 4.
3. لِشاعِرٍ مَجْنُونٍ. سوره صافات آیه 36
4. وَیَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِکُوا آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍ. سوره صافات آیه 36.
5. وَ مَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍ. سوره تكویر آیه 22.
6. یُرِیدُونَ لِیُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ. سوره صف آیه 9.
* در تفسیر آیات از برگزیده تفسیر نمونه استفاده شده است.




طبقه بندی: اهانت و توهین به دیگران، 
برچسب ها: توهین به پیامبر، اخلاق بزرگ، جادوگر آشكار، نور خاموش نشدنی، نور خدا، رسول الله، اهانت در تاریخ،
مطالب مرتبط: اذیت روح یا جسم؟، به خدا هم اهانت كردند، قداست پیغمبر بالاتر از كعبه، ما باید پای سخنان پیامبر بایستیم،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ شنبه 15 مهر 1391 توسط : لبیک
وجود مقدس پیامبر اکرم، مقام و مرتبه اش چیزی نیست که ما بتوانیم با زبانهای ناقص و قاصرمان و با فهم کوتاه خودمان بتوانیم او را تصور کنیم ما فقط ابراز اخلاص می کنیم. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله کسی است که ذات مقدس پروردگار بر او درود می فرستد فرشتگان خدا بر او درود می فرستد. ما کسی نیستیم که بتوانیم مقام و منزلت ایشان را درک بکنیم. ما باید پای سخنان پیامبر بایستیم. این باید برای ما به عنوان یک اصل محفوظ باشد چرا که سخن پیامبر سخن توحید و اخلاص است. ملتقای مسلمانان وجود مبارک پیامبر است یعنی آنجائیکه که همه مسلمانان، فرقه های مختلف، مذاهب و عقاید مختلف به هم میرسند و همه بر یک حقیقت اذعان دارند وجود پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله است و نسبت به این قطب عقاید اسلامی و الهی همه از دل و جان متفق و متحدند. همان گونه که این روزها شاهد تظاهرات همه مسلمانان هستیم و دشمن میخواهد بر این اتحاد و یکپارچگی اختلاف بیندازند اما دشمنان نمی دانند که ما مسلمانان در اصلی ترین مسائل اسلام در یک نقطه متمرکز هستیم میخواهند ما را به خاطر برخی از اختلافات نظری، عملی، عقیدتی در مقابل هم قرار دهند درست است که ما مسلمانان در مسائل گوناگون اختلاف نظر داریم اما در مقابل دشمنان اسلام در مقابل کسانی که به وجود مقدس پیامبر توهین کنند متحد و متفقیم و نمی توانند اختلاف بیندازند. و ما باید حواسمان باشد تا دشمن نتواند با ایجاد اختلاف بین ما از مقابله با خشم ما نجات دهد. قسمتی از سخنان مقام معظم رهبری بود در مورد اهانت به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله.
بد نیست تا بدانیم آغاز این حرکت به شکل گسترده و رسانه ای توسط سلمان رشدی مرتد با نوشتن کتاب آیات شیطانی بود که بعدها این حرکت از سوی تعدادی از خوانندگان و فعالان سیاسی فراری و خارج نشین ادامه یافت. سوال اینجاست که دشمنان چه هدفی را از گسترش چنین اهانت هایی دنبال می کند؟ دشمن می خواهد آستانه تحمل مسلمانان را بسنجد تا ببیند مسلمانان جهان تا چه اندازه به اعتقاداتشان پایبند هستند تا میزان آسیب پذیری خود را بعد از انجام چنین اعمالی بدانند.
چنانچه در پست قبلی عرض کردم این جریانات اثرات مثبتی برای ما دارد که آن هم متحد شدن مسلمانان با همدیگر است در جریان سلمان رشدی خیلی از غربی ها که آشنایی با کتاب قرآن نداشتند، مطالعه کردند و دیدند که این کتاب، کتاب مهربانی و زندگی کردن  است، این کتابی است که در آن بیشترین احترام به پیامبران قبلی شده است و در این کتاب آسمانی هیچ توهینی نسبت به مقدسات سایر ادیان نشده است و حتی مسلمانان را از این کار نهی کرده است در شرائطی كه قرآن مجید این كتاب آسمانی عظیم كه «لا یأتیه الباطل من بین یدیه» مورد احترام نه فقط امّت اسلامی بلكه اكثریت قریب به اتفاق موحّدین و مؤمنین به أدیان إلهی می‌باشد و نخبگان جهان برآنند كه تنها كتاب آسمانی است كه تمام شؤون جوامع بشریّت را حفظ نموده و به همه‌ أدیان و شرایع إلهی أعمّ از شریعت حضرت موسی علیه السلام(یهودیت) و شریعت حضرت عیسی علیه السلام(مسیحیّت) و صابئین و دیگر أدیان آسمانی و به پیامبران عظیم الشأن آن أدیان حدّاكثر احترام را می‌گذارد و از آنان به عظمت و كرامت نام می‌آورد و تا آنجا مورد تعظیم و تكریم شریعت مقدّسه‌ اسلام می‌باشند كه دین مبین اسلام اجازه نمی‌دهد فردی از مسلمانان دست بی وضوء به نام‌های مقدّس آنان و حتی به نام مقدّس حضرت مریم سلام الله علیها مادر حضرت عیسی مسیح علیه السلام بگذارد.









طبقه بندی: اهانت و توهین به دیگران، 
برچسب ها: مقام و مرتبه پیامبر، اصل محفوظ، باید پای سخنان پیامبر بایستیم، خوانندگان و فعالان سیاسی فراری و خارج نشین، آستانه تحمل مسلمانان، کتاب مهربانی و زندگی، سلمان رشدی مرتد با نوشتن کتاب آیات شیطانی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 13 مهر 1391 توسط : محمد نویدی
در این زمانه كه به رسول مهربان ما توهین شده است یادمان باشد كه ما از منطق توهین در مقابل آن ها استفاده نكنیم چون خداوند می فرماید:
وَ لا تَسُبُّوا الَّذینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَیَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَیْرِ عِلْمٍ كَذلِكَ زَیَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلى‏ رَبِّهِمْ مَرْجِعُهُمْ فَیُنَبِّئُهُمْ بِما كانُوا یَعْمَلُون
ترجمه:
به معبود كسانى كه غیر خدا را مى‏ خوانند دشنام ندهید، مبادا آن ها نیز از روى ظلم و جهل، خدا را دشنام دهند! اینچنین براى هر امّتى عملشان را زینت دادیم سپس بازگشت همه آنان به سوى پروردگارشان است و آن ها را از آن چه عمل مى ‏كردند، آگاه مى‏ سازد و پاداش و كیفر مى‏ دهد«1»
پیام های این آیه شریفه در این زمان كه به پیامبر مسلمانان جهان اهانت شده است بسیار مهم است:

 1:احساسات خود را نسبت به مخالفان كنترل كنیم و از هر گونه بد دهنى و ناسزا بپرهیزیم. «لا تَسُبُّوا»
 اسلام به مسلمانان دستور داده است كه همیشه روى منطق و استدلال تكیه كنند همان گونه كه امام علی علیه السلام در جنگ صفین  به جمعى از یارانش كه پیروان معاویه را در ایام جنگ صفین دشنام مى‏ دادند مى ‏فرماید:
من خوش ندارم كه شما فحاش باشید، اگر شما به جاى دشنام، اعمال آن ها را برشمرید و حالات آن ها را متذكر شوید و روى اعمالشان تجزیه و تحلیل نمائید به حق و راستى نزدیكتر است و براى اتمام حجت بهتر است«2»
2:به بازتاب برخوردهاى خود توجّه كنیم. «لا تَسُبُّوا») ... ( «فَیَسُبُّوا اللَّهَ»
هر ملت و امتی نسبت به عقاید و اعمال خود تعصب دارد و اهانت كردن به عقاید آن ها باعث می شود كه آن ها نیز به مقدسات ما توهین و اهانت كنند و حتی به ذات اقدس الهی نیز دشنام دهند
3:با فحش و ناسزا، نمى ‏توان مردم را از مسیر غلط باز داشت. «لا تَسُبُّوا»
در برابر خشونت ها و زشت‏ گوئی ها نباید مقابله به مثل كرد، بلكه باید بدى را با نیكى پاسخ داد كه این خود یكى از مؤثرترین روش ها براى بیدار كردن غافلان و فریب‏ خوردگان است همان گونه كه خداوند می فرماید:
بدى را به بهترین راه و روش دفع كن و پاسخ بدى را به نیكى ده! ما به آنچه توصیف مى‏ كنند آگاهتریم«3»
4: ناسزاگویى، عامل بروز دشمنى و كینه و ناسزا شنیدن است. «لا تَسُبُّوا») ... ( «فَیَسُبُّوا») ... ( «عَدْواً»
5: دشنام، یا نشانه نداشتن منطق است، یا نداشتن ادب و یا صبر. «مسلمان با پرهیز از ناسزا، باید نشان دهد كه صبر و منطق و ادب دارد.» «لا تَسُبُّوا»
6: هر كارى كه سبب توهین به مقدّسات شود، حرام است. «فَیَسُبُّوا اللَّهَ»
7: استفاده از حربه‏ دشنام و ناسزا، در نهى از منكر و تبلیغات و مناظرات ممنوع است. «لا تَسُبُّوا»
همه ما مسلمانان در مقابل توهین و اهانتی كه به ساحت رسول مهربان و عزیزمان شده است با منطق و ادب از آن حضرت دفاع  می كنیم چون اسلام دین منطق و ادب و احترام است.

منابع:
1: انعام آیه 108
2: إِنِّی أَكْرَهُ لَكُمْ أَنْ تَكُونُوا سَبَّابِینَ وَ لَكِنَّكُمْ لَوْ وَصَفْتُمْ أَعْمَالَهُمْ وَ ذَكَرْتُمْ حَالَهُمْ كَانَ أَصْوَبَ فِی الْقَوْلِ وَ أَبْلَغَ فِی الْعُذْر«نهج البلاغه ص 323»
3:ادْفَعْ بِالَّتی‏ هِیَ أَحْسَنُ السَّیِّئَةَ نَحْنُ أَعْلَمُ بِما یَصِفُون« مومنون آیه 96»






طبقه بندی: اهانت و توهین به دیگران، 
برچسب ها: فحش، ناسزا، اهانت، توهین، وظیفه مسلمان، قول احسن، مقابله به مثل، عوام فریبی، جنگ صفین،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 12 مهر 1391 توسط : سجاد
چرا بعضی ها دست به اهانت و توهین می زنند؟
علت های اهانت و توهین به دیگران از جمله اهانت به ساحت رسول مهربانی و رحمت حضرت محمد مصطفی صل الله علیه و آله عبارتند از:
1: حسادت: معمولًا هر نعمتى نصیب انسان مى ‏شود مزاحمت‏ هاى حسودان نیز افزوده مى ‏شود و گاه این حسادت چنان فضاى زندگى را تنگ مى ‏كند كه زندگى بر صاحب نعمت مشكل مى‏ شود و لذا حسودان چون نمی توانند آن نعمت را از او بگیرند دست به توهین و اهانت می زنند،
آرى دشمنان از شدت كینه ‏توزى و حسادت، حاضر نیستند  این افتخار و موهبت را بر مسلمانان ببینند كه پیامبرى بزرگ، صاحب یك كتاب آسمانى با عظمت از سوى خداوند بر آن ها مبعوث شده است و لذا دست به توهین و اهانت می زنند و البته این كار در قوم یهود بی سابقه نیست.
 آن ها  وقتی مقام و منزلت حضرت یوسف علیه السلام را دیدند تصمیم به قتل او گرفتند و  به پدرشان كه پیامبر خدا بود اهانت كردند و به او نسبت جهالت و گمراهی دادند و خداوند این واقعیت را در قرآن كریم بیان كرده و فرموده است:
هنگامى كه برادران گفتند: یوسف و برادرش بنیامین‏ نزد پدر، از ما محبوبترند در حالى كه ما گروه نیرومندى هستیم! مسلّماً پدر ما، در گمراهى آشكارى است«1»
برای این كه انسان بتواند بر حسادت غلبه كند باید دست از اهانت و تحقیر دیگران بردارد همان گونه كه از رسول اكر نقل شده است كه فرمودند:
مرضى كه امّت هاى پیشین به آن گرفتار شده ‏اند به سوى شمار روى آورده است و آن بیمارى حسد است كه موى بدن را نمى ‏ریزد  ولى دین را مى ‏ریزد و از بین مى‏ برد، و راه نجات از آن و درمان آن این است كه انسان «هنگام پیدایش نشانه‏ هاى حسد» دست و زبانش را نگاه دارد و حتّى نسبت به برادر مؤمن خود با اشاره چشم و ابرو اهانت نكند!«2»
2: ترس: در حدیث لیلة المبیت« شبى كه على علیه السلام به جاى پیامبر صلى الله علیه و آله در بسترش خوابید» مى‏ خوانیم: صبحگاهان هنگامى كه محاصره كنندگان خانه پیامبر صلى الله علیه و آله به درون خانه ریختند و به سوى بستر حمله كردند، حضرت على علیه السلام را به جاى پیامبر صلى الله علیه و آله در بستر دیدند و با سخنان زشتى نسبت به مقام والاى على علیه السلام اهانت كردند، امام علیه السلام فرمود:
 این سخنان را درباره من مى‏ گویید در حالى كه خداوند افتخارات بزرگى به من داده، خداوند آن قدر شجاعت به من عطا فرموده كه اگر بر تمام افراد ترسو دنیا تقسیم شود همه شجاع خواهند شد»!«3»
بله این بار نیز دشمنان و كافران و معاندان از محبوبیت رسول الله در بین مسلمانان ترسیدند و برای نشان دادن ترسشان دست به اهانت و توهین زدند
3: لجاجت و سر سختی: به كسانی لجوج می گویند كه پند و اندرز در آن ها اثر ندارد و این  افراد گاهی تا اهانت به خداوند نیز پیش می روند مانند قوم بنی اسرائیل  كه لجاجت و سرسختى آن ها سبب شد كه حتى به ساحت قدس پروردگار اهانت كنند؛و هنگامی كه حضرت موسی به آن ها پیشنهاد ورود به شهری به نام «عمالقه» را داد گفتند:
اى موسى این فكر را از مغز خود بیرون كن ما هرگز وارد شهر نخواهیم شد، تو خودت و پروردگارت كه وعده پیروزى داده است بروید با «عمالقه» بجنگید هنگامى كه پیروز شدید به ما خبر كنید ما در اینجا نشسته ‏ایم«4»
و این در واقع نوعى استهزاء و اهانت آشكار است، البته اگر امروز به پیامبر اهانت می كنند تعجبی ندارد چون پدرانشان به خدا اهانت كرده بودند
یكی دیگر از علت های اهانت دشمنان به رسول الله را در سخنان مقام معظم رهبری ببینید

         []
 
منابع:
1: إِذْ قالُوا لَیُوسُفُ وَ أَخُوهُ أَحَبُّ إِلى‏ أَبینا مِنَّا وَ نَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّ أَبانا لَفی‏ ضَلالٍ مُبین«یوسف آیه 8»
2: الا انَّهُ قَدْ دَبَّ الَیْكُمْ داءُ الْامَمِ مِنْ قَبْلِكُمْ وَهُوَ الْحَسَدُ، لَیْسَ بِحالِقِ الشَّعْرِ، لَكِنَّهُ حالِقُ الدّینِ، وَیُنْجى‏ فیهِ انْ یَكُفَّ الْانْسانُ یَدَهُ وَیَحْزَنَ لِسانَهُ وَلایَكُونَ ذاغَمْزٍ عَلى‏ اخیهِ الْمُؤْمِن « میزان الحكمه، جلد اوّل، صفحه 630.»
3: «وَ مِنَ الشَّجَاعَةِ مَا لَوْ قُسِّمَ عَلَى جَمِیعِ جُبَنَاءِ الدُّنْیَا لَصَارُوا بِهِ شَجْعَاناً« بحارالانوار، جلد 19، صفحه 83.
4: قالُوا یا مُوسى‏ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها أَبَداً ما دامُوا فیها فَاذْهَبْ أَنْتَ وَ رَبُّكَ فَقاتِلا إِنَّا هاهُنا قاعِدُون «مائده آیه 24»





طبقه بندی: اهانت و توهین به دیگران، 
برچسب ها: اهانت، توهین، اهانت به روسول خدا، اهانت به خدا، حسادت، ترس، علت های اهانت به دیگران، غرب، نیوتوپ، لیله المبیت، لجاجت، بنی اسرائیل، مسخره، محبوبیت، عقالمه، راه های غلبه بر حسادت،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 9 مهر 1391 توسط : سجاد
قرآن کریم و پیامبر اکرم در دین اسلام دو بخش اصلی هویت فردی – جمعی هر فرد مسلمانی می باشند. پیامبر اکرم هم برای ما مسلمانان و هم برای سایر مذاهب یک الگوی تربیتی بی بدیل به شمار می آید. که با قرار دادن الگوی خود همه جوامع می توانند به حیات طیبه در رفتارهای فردی و اجتماعی دست یابند. چرا که قرآن ایشان را بهترین الگو و اسوه اخلاق و رفتار انسانها معرفی کرده است که همگان باید به آن حضرت تأسی کنند.
حال اهانت به پیامبر اهانت به تمامی مقدسات اسلام است و باید دانست که شکل گیری این گونه رفتارها(توهین واهانت) به خاطر فاصله گیری از اصل مهم اخلاقی، دینی و عقلانی در زندگی اجتماعی انسانها است. چیزی که قابل توجه است بیان این نکته است که توهین و اهانت به ادیان هیچ وقت از سوی مسلمانان دیده نشده است و این در حالی هست که همه ادیان برای خود قداست های دارند. در تارخ اسلام شاهد آن هستیم که اولیای دین و رهبران الهی ازمرتکب شدن به چنین اعمالی نهی کرده اند و به عنوان مثال حضرت علی علیه السلام در جنگ صفین وقتی که سپاه معاویه شروع به اهانت به حضرت کردند و سپاه حضرت نیز خواستند که پاسخ بدهند به همه فرمودند (انی اکره لکم ان تکونوا سبابین ) من دوست ندارم که شما اهانت کننده و دشنام دهنده باشید.1
در آیه ای از قرآن مسلمانان از توهین و اهانت به خرافی ترین مقدسات کفار نهی شده اند. (لا تسبتو الذین یدعون من دون الله فیسبتو الله عدوا بغیر علم) و آنها را که کفار به جای خدا می دانند (مانند بت ها و غیره) دشنام ندهید که آنان نیز از روی عداوت و نادانی به خدا دشنام دهند. 2


 توهین به مقدسات کلیه ادیان ابراهیمی و الهی، مسلمانان و یهودیان و مسیحیان سالهاست که در دستور کار صهیونیسم جهانی قرار گرفته و مقصود حاکم کردن بی دینی در جهان است که این توهین ها اکثرا از طریق هنر یعنی موسیقی فیلم و یا رمان و غیره می باشد و معمولا این اتفاقات نتیجه و اثر سوء برای آنها و بر عکس یک اثر مثبت برای ما دارد که آن هم اتحاد اسلامی بین مردمان است.
 
................................................................................................................................................................................
1-نهج البلاغه،خطبه 206
2-سوره انعام، آیه ای 108





طبقه بندی: اهانت و توهین به دیگران، 
برچسب ها: قرآن کریم و پیامبر اکرم در دین اسلام، الگو و اسوه اخلاق، اهانت به پیامبر، اولیای دین و رهبران الهی، خرافی ترین مقدسات کفار نهی، بت ها و اجنه، روی عداوت و نادانی به خدا دشنام دهند،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ جمعه 7 مهر 1391 توسط : محمد نویدی
اهانت به پیامبر اسلام صل الله علیه و آله به عنوان خاتم‌الانبیاء، اهانت به تمام انبیا است، و باید توهین كنندگان را به سزای اعمالشان رساند چون رسول گرامی اسلام می فرماید:
هر كس به یكى از پیامبران ناسزا بگوید او را بكشید، و هر كس به وصىّ ‏اى ناسزا بگوید در حقیقت به پیامبر ناسزا گفته است «1»
هیچ‌گاه از سوی مسلمانان و علما و هنرمندان مسلمان نسبت به هیچكدام از پیامبر الهی اهانتی صورت نمی‌گیرد و اگر اهانتی به دیگر انبیای الهی مثل حضرت عیسی و موسی علیهما السلام شود، مسلمانان همانقدر كه نسبت به اهانت پیامبر متاثر می‌شوند، از این موضوع هم اعلام انزجار، خشم و عصبانیت می‌كنند. و این به خاطر این است كه اهانت كننده خار و ذلیل است همان گونه كه از رسول اكرم نقل شده است كه حضرت فرمودند:
ذلیل ترین مردم كسى است كه به مردم اهانت كند«2»
وظیفه مسلمانان در مقابل توهین كنندگان به رسول اكرم چیست؟
 اگر همه مسلمانان از كسانی كه توهین كرده اند دوری كنند و از آن ها ابراز انزجار نمایند باعث می شود كه این ها دیگر این گونه بی ادبی نكنند همان گونه كه امام باقر علیه السلام می فرماید:
هر كس بنشیند در مجلسى كه یكى از امامان در آن دشنام داده مى‏ شود و می تواند انتقام گیرد «می تواند برخیزد، برگردد» و نكند خدا در دنیا جامه خوارى بر او پوشاند و در آخرت عذابش كند، و خوبى آن چه را از معرفت ما باو ارزانى داشته از وى سلب كند«3»
و ما نیز در فضای مجازی از گوگل استفاده نمی كنیم تا بدین وسیله هم به آن ها بفهمانیم كه توهین راه درستی نیست و هم از نظر اقتصادی به آن ها ضربه وارد كنیم
این ها كه نمی دانند پیامبر چقدر برای امتش مهربانی كرده است به طوری كه خداوند در بیان مهربانی هایش می فرماید:
به یقین، رسولى از خود شما بسویتان آمد كه رنج هاى شما بر او سخت است و اصرار بر هدایت شما دارد و نسبت به مؤمنان، رئوف و مهربان است«4»
    
منابع:
1: عن امیر المؤمنین علیه السّلام قال: قال رسول اللَّه صلّى اللَّه علیه و آله: من سبّ نبیّا من الأنبیاء فاقتلوهم، و من سبّ وصیّا فقد سبّ نبیّا « أمالی طوسی، ص 365.»
2:  اذلّ الّناس من اهان النّاس «بحار الانوار، ج 75 ص 142»
3: مَنْ قَعَدَ فِی مَجْلِسٍ یُسَبُّ فِیهِ إِمَامٌ مِنَ الائِمَّةِ یَقْدِرُ عَلَی الانْتِصَافِ (انتقام) فَلَمْ یَفْعَلْ أَلْبَسَهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ الذُّلَّ فِی الدُّنْیَا وَ عَذَّبَهُ فِی الاخِرَةِ وَ سَلَبَهُ صَالِحَ مَا مَنَّ بِهِ عَلَیْهِ مِنْ مَعْرِفَتِنَا.«كافی، ج 8، ص 235.»
4:لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزیزٌ عَلَیْهِ ما عَنِتُّمْ حَریصٌ عَلَیْكُمْ بِالْمُؤْمِنینَ رَؤُفٌ رَحیم«توبه آیه 128»




طبقه بندی: اهانت و توهین به دیگران، 
برچسب ها: اهانت، رسول خدا، حضرت موسی، حضرت عیسی، حضرت مریم، سزای اهانت كردن، كشتن اهانت كننده، اهانت و تحقیر دیگران،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 5 مهر 1391 توسط : سجاد

خداوند متعال توهین و آزار مومن را اعلام جنگ با خود به حساب آورده است، آرى خداوند متعال، مومن را دوست خود می‌داند و غیرتش اجازه نمى‌دهد كه از دوست خود دفاع نكند. هر گونه آزارى نسبت به مومن اعلان جنگ با خداست، و آزار با زبان كه به وسیله سخن گفتن و مسخره كردن انجام مى شود، بدترین آزار است .
 دو مومن باید در سخن گفتن با یكدیگر كاملا مواظب باشند كه مبادا جمله اى از دهن یكى از آنها صادر شود كه موجب آزار دیگرى گردد سرزنش و تهمت و دشنام و شماتت موجب آزار و اهانت مى شود و هر یك از این گناهان، در كتب احادیثى عناوین جداگانه دارد و كیفرى جداگانه برایش ذكر شده است .
امام صادق علیه السلام مى‌فرماید: خداوند تبارك و تعالى فرموده: كسى كه دوست مرا اهانت كند در كمین جنگ با من نشسته است و من به یارى كردن دوستان از هر كارى شتابنده ترم . (1)
امام سجاد علیه السلام از حسد اهل بغى سخن مى گوید و از خدا مى خواهد كه دل حسودان ظالم را به دوستیش متمایل سازد زیرا امام سجاد علیه السلام در افكار عمومى مسلمانان و همچنین در اندیشه و فكر زمامداران اموى آنقدر از نعمت تكریم و احترام برخوردار بود كه جاه طلبان ظالم به آن همه محبوبیت رشك مى بردند و چون اهل بغى و ستم بودند آرام نمى گرفتند و ممكن بود با افترا و تهمت، هتك و اهانت، آزار و اذیت، و خلاصه از هر راهى كه میسر باشد دست به ظلم و ستم بگشایند تا ارزش معنوى امام و عظمت روحانى آن حضرت را كاهش دهند یا بكلى از میان ببرند. (2)
امام صادق علیه السلام فرمود: خداوند عزوجل فرموده است : كسى كه بنده مومن مرا آزار دهد و یا اهانت کند باید مرا با خود در جنگ بداند و كسى كه بنده مومن مرا احترام كند، باید كه از غضب من ایمن باشد.(3)
شایستگان اهانت

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هشت نفرند كه اگر مورد اهـانت قرار گرفتند.
جز خودشان كس دیگرى را سرزنش نكنند.
1 ـ كسى كه به مهمانى و سفره‏اى رود كه دعوت نشده است.
2 ـ مهانى كه به صاحب خانه دستور دهد.
3 ـ كسى كه از دشمنانش خیر و نیكى بطلبد.
4 ـ كسى كه از فرومایگان انتظار فضل و نیكى داشته باشد.
5 ـ كسى كه در یك كار سرّى میان دو نفر وارد شود كه او را وارد آن راز نكرده‏اند.
6 ـ كسى كه حكومت را سبك بشمارد.
7 ـ كسى كه جایى نشیند كه شایسته آنجا نیست.
8 ـ كسى كه سخن خود را به كسى بگوید كه از او حرف شنوایى ندارد.(4)

......................................................................................................................................................

1- اصول كافى ج 2 ص 351  سمعت ابا عبدالله علیه السلام  یقول: ان الله تبارك و تعالى یقول: من اهان لى ولیا فقد ارصد لمحاربتى و انا اسرع شیئا الى نصره اولیائى.

2- شرح و تفسیر دعای مکارم الاخلاق تالیف: محمد تقی فلسفی

3 - اصول كافى  ج 2ص 350  سمعت ابا عبدالله علیه السلام  یقول : قال الله عزوجل: لیاذن بحرب منى من آذى عبدى المومن و لیامن غضبى من اكرم عبدى المومن ...

4 - کتابخانه احادیث شیعه حدیث 116  قـالَ النّبِیّ صلی الله علیه و آله: ثَمانِیةٌ اِنْ اُهینُوا فَلا یَلُومُوا اِلاّ اَنْفُسَهُمْ: اَلذّاهِبُ اِلى مائِدَةٍ لَمْ یُدْعَ اِلَیْها، وَ الْمُتأمِّرُ عَلى رَبِّ الْبَیْتِ، وَطالِبُ الْخَیْرِ مِنْ اَعْدائِهِ، وَ طالِبُ الْفَضْلِ مِنَ اللِّئامِ، وَ الدّاخِلُ بَیْنَ اَثْنِیْنِ فى سرٍّ لَمْ یُدْخِلاهُ فیهِ، وَالْمُسْتَخِفُّ بِالسُّلطانِ، وَالجالِسُ فىمَجْلِسٍ لَیْسَ لَهُ بِاَهْلٍ وَالْمُقْبِلُ بِالْحَدیثِ عَلى مَنْ لایَسْمَعُ مِنْهُ. 





طبقه بندی: اهانت و توهین به دیگران، 
برچسب ها: اهانت، توهین، اعلان جنگ با خدا، در کمین جنگ با من، مهانى كه به صاحب خانه دستور دهد، كسى كه حكومت را سبك بشمارد،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 4 مهر 1391 توسط : سعید جعفری